شعر

‎ای کریمی که از خزانهٔ غیب
‎گَبر و تَرسا وظیفه‌خَور داری

‎دوستان را کجا کنی محروم؟
‎تو که با دشمن این نظر داری

O Most Generous, whose hidden treasures of the unseen
Sustain the Zoroastrian and the Christian alike.

How could Your friends ever be left deprived,
When even Your enemies are held in such regard?

Poem by Sa’adi Shirazi (Poet from Khorasan)

Until a man begins to speak,
His gifts and flaws stay hidden, deep.
Judge not the rug beneath your feet
It may be where a tiger sleeps.

تا مرد سخن نگفته باشد
عیب و‌هنرش نهفته باشد
هر پیسه گمان مبر نهالی
باشد که پلنگ خفته باشد

مرغ کرچی که به هر جا ببیند تخم

سر زدم من به هرجا که ببینم تو را

همه گیرو دار دارند و من آزاد ز میانم

همه قیل و قال دارند و من بیننده ی آنم

ها بیادر ده غم چی ماندی