شعر

نمیدانم به شعر بگویم یا به ترانه ….
انزوا را به انتظار مسپارید که خمیازه ی خیابان ها
یاد آور خاب های ترانه تو زیستن است و دور نیست نزدیک ترین چرت شب
وقتی مهربانی تو به خاطرم مینشیند

سلام

از طلوع روی تو خوشحالم
درکجا هستی پرو بالم